Λογοτεχνικά βιβλία, συγγραφείς, εκδοτικοί οίκοι - για να μην πάτε στο βιβλιοπωλείο... αδιάβαστοι!

 
 

  • 17.04.12
    Πλωτά νησιά

    Πλωτά νησιάΔημήτρης Μίγγας
    Εκδόσεις Μεταίχμιο
    Μυθιστόρημα
    ISBN: 978-960-501-705-7
    Σελ.: 248
    Τιμή: 13,30€

    Κατά κανόνα οι συγγραφείς μεταφέρουν στα γραφτά τους μια εμπειρία μεταπλάθοντας γεγονότα ιστορικά, πραγματικά ή φανταστικά. Ωστόσο κάποιος από τους ήρωες του συγκεκριμένου μυθιστορήματος, αφού πρώτα εκδώσει ένα λογοτεχνικό βιβλίο, στο οποίο περιγράφει το θαλασσινό ταξίδι τριών ανδρών από το Ναβαρίνο προς το νησιωτικό σύμπλεγμα των Στροφάδων, προσπαθεί έπειτα να προσαρμόσει την πραγματικότητα στα μέτρα των κειμένων του. Οργανώνει, λοιπόν, μια νυχτερινή κρουαζιέρα με τον ίδιο προορισμό και συνοδούς δυο αδελφικούς φίλους του. Η εξιστόρηση της εκδρομής με τη βοήθεια των λογοτεχνικών υπερβάσεων και τεχνικών απέχει προφανώς από την εμπειρία που βιώνουν. Η ανάγνωση του βιβλίου όμως (μέσα στη νύχτα και στη θάλασσα) επηρεάζει τους ανυποψίαστους συνταξιδιώτες, ειδικά μάλιστα, όταν διαπιστώνουν κοινά στοιχεία με τους αντίστοιχους χαρακτήρες των κειμένων και συνειδητοποιούν ότι ο φίλος τους συγγραφέας επιδιώκει να τους αποσπάσει από τον αισθητό κόσμο παρασύροντάς τους με την τέχνη του.
    Στο τέλος του ταξιδιού αποβιβάζονται στη στεριά, ωστόσο σταδιακά διαπιστώνουν πως δεν πρόκειται ακριβώς για τον τόπο που θυμούνταν από προηγούμενες επισκέψεις και προσδοκούσαν να αντικρίσουν. Ξεμπαρκάρουν σε ένα νησί που βρίσκεται κάπου ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη λογοτεχνική αναπαράστασή της, παλινδρομούν από το παρόν στο παρελθόν και από τον ρεαλισμό στο όνειρο.
    Πώς βγαίνει κάποιος, άραγε, από τέτοιες ιστορίες; Στη στεριά ξυπνάς στο σπίτι σου, ψάχνεις στα τυφλά το φως του κομοδίνου και τ’ ανάβεις, αντικρίζεις το ρολόι, το ποτήρι που είχες ακουμπήσει αποβραδίς, νιώθεις στο πλάι τη γυναίκα να τεντώνεται· επιστρέφεις. Στη θάλασσα όμως όλα είναι μουντά κι υγρά, κουνιούνται και γλιστρούν· είσαι λιγάκι πιο κοντά στο όνειρο. Δεν είναι εύκολο να ξεφύγεις απ’ τη νύχτα μεσοπέλαγα.
    Κάποιοι ισχυρίζονται ότι οι συγγραφείς, όσα βιβλία και να εκδώσουν, γράφουν πάντα την ίδια ιστορία σε διαφορετικές εκδοχές. Κατασκευάζουν το σύμπαν τους για να επιβιώσουν ως γραφιάδες. Ένα θαλασσινό ταξίδι (στη συγκεκριμένη περίπτωση), η επιστροφή, ο έρωτας, ένας πρόωρα χαμένος σύντροφος της εφηβείας (ο οποίος ενδεχομένως να μην έζησε ποτέ) που όμως απομακρύνεται κρατώντας πεισματικά τα χρόνια της αθωότητας τα οποία δεν είναι πάντα άδολα. Σε κάθε εκδοχή γράφοντας αναμετρώνται με τα πράγματα (γεγονότα, καταστάσεις, πάθη) από διαφορετικό οπτικό και χρονικό σημείο και νιώθουν την ανάγκη να αποκαλύψουν κάτι που η αφέλειά τους να το αποκρύψουν τους απέτρεπε στο παρελθόν από το να μοχθήσουν αναζητώντας τα όρια της όποιας τέχνης είχαν κατακτήσει. Περνούν τα χρόνια κι οι διαθέσιμες σελίδες λιγοστεύουν. Τα περιθώρια στενεύουν και οι λέξεις αντιστέκονται. Δεν θα υπάρξουν πολλές ανέφελες μέρες και τα επόμενα βιβλία αμφίβολα και άδηλα. Και τότε συνειδητοποιούν ότι το αψεγάδιαστο κείμενο, που προσδοκούσαν πως θα δικαιώσει αυτούς και τις κατά καιρούς επιλογές τους, απομακρύνεται, αποτραβιέται όπως ο θαλασσινός ορίζοντας, όταν πλέει κάποιος μεσοπέλαγα..
    Στα βιβλία, όπως και στη ζωή, στην αρχή σε απασχολούν η ομορφιά και η επιφάνεια (επίφαση), όσο περνούν τα χρόνια και τα νιάτα ξεθωριάζουν ψάχνεις πίσω από τις γραμμές για τις αιτίες των πραγμάτων. Σαν τα θαλασσινά νερά: Το καλοκαίρι καθρεφτίζονται τα σκάφη και οι μορφές αυτών που σκύβουν πάνω τους ακέριες, όταν όμως φουρτουνιάσουν, θρυμματίζονται οι εικόνες, ανεβαίνουν από τον πυθμένα φύκια και τα κύματα ξεβράζουν στις ακτές συντρίμμια ξεχασμένων ναυαγίων.

    Στροφάδες νήσοι: Μικρά νησιά απομονωμένα, ακατοίκητα, νότια της Ζακύνθου, τριάντα περίπου μίλια ανοιχτά από τις δυτικές ακτές της Πελοποννήσου. Το μεγαλύτερο ονομάζεται Μεγάλο Στροφάδι ή Σταμφάνη και το μικρότερο Μικρό Στροφάδι, Άρπυια, Αρπίνα ή Αρπνιά. Οι αρχαίοι τα ονόμαζαν Πλωτά Νησιά, επειδή, λόγω του χαμηλού υψομέτρου, από μακριά φαίνονται σαν να επιπλέουν. Νησιά επίπεδα με πλούσια βλάστηση. Τα μοναδικά κτίσματα είναι μια βυζαντινή μονή (που φροντίζει πια ένας, μοναχικός, καλόγερος) κτισμένη τον 13ο αιώνα στο ανατολικό μέρος του Μεγάλου νησιού και από το 1829 ο φάρος στο δυτικό ακρωτήριο, 38,7 μέτρα πάνω από την επιφάνεια του νερού.

    Ο Δημήτρης Μίγγας πρωτοεμφανίστηκε το 1995 με την ποιητική συλλογή Αγκαλιάζεις τον άνθρωπο αν αγγίξεις τη θάλασσα από τις εκδόσεις Εντευκτηρίου. Το 1999 εκδόθηκε η συλλογή διηγημάτων του με τίτλο Των κεκοιμημένων από τις εκδόσεις Πόλις. Για το βιβλίο αυτό τιμήθηκε το 2000 με το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου πεζογράφου του περιοδικού Διαβάζω. Το 2001 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Πόλις το μυθιστόρημά του Σπάνια χιονίζει στα νησιά και τον Νοέμβριο του 2003 από τις εκδόσεις Μεταίχμιο η συλλογή διηγημάτων με τίτλο Της Σαλονίκης μοναχά…. Το 2005 κυκλοφόρησε πάλι από τις εκδόσεις Μεταίχμιο το μυθιστόρημά του Στα ψέματα παίζαμε!, επίσης το 2007 το μυθιστόρημα Τηλέμαχου Οδύσσεια. Το μυθιστόρημα Σπάνια χιονίζει στα νησιά μεταφράστηκε στα ιταλικά και κυκλοφόρησε τον Οκτώβρη του 2004 από τις εκδόσεις Crocetti Editore με τίτλο Sulle isole non nevica mai, ενώ τα μυθιστορήματα Στα ψέματα παίζαμε! και Τηλέμαχου Οδύσσεια κυκλοφόρησαν αντίστοιχα το 2006 και το 2009 στα σέρβικα με τίτλους Samo smo se igrali! και Телемахова одисеја από τις εκδόσεις Geopoetika. Τον Αύγουστο του 2007 το ισπανικό INSTITUT DEL CINEMA CATALÀ, S.A. απέκτησε το δικαίωμα να διασκευάσει σε σενάριο το μυθιστόρημα Στα ψέματα παίζαμε! Ταινία μικρού μήκους γυρίστηκε και το διήγημα «Μαύρη Θύελλα» από τη συλλογή Των κεκοιμημένων. Διηγήματά του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, τα γαλλικά, τα ιταλικά και τα κινέζικα.

     

    @Νέες κυκλοφορίες
    #
    Εκδόσεις:

    No Comments

Αφήστε ένα σχόλιο!

books

Προσαρμοσμένη αναζήτηση

Αρχείο

Σχολικά Βιβλία

Σχολικά Βιβλία
Επειδή μάθηση δεν γίνεται χωρίς βιβλία... βρείτε όλα τα σχολικά βιβλία Δημοτικού, Γυμνασίου και Λυκείου σε ηλεκτρονική μορφή. Μαζί με τις ευχές όλων των εργαζομένων στη Ματιά για καλή πρόοδο των παιδιών σας (μας)

Δημοφιλή Βιβλία